Gebruikersgericht versus printergericht

Intelligentie die de gebruiker dient — niet alleen de printer.

Twee tegengestelde architecturen

flowchart TB
  subgraph M["Printer-centric (manufacturer)"]
    MP[Printer] --> MC[(Vendor cloud)]
    MT[Proprietary tag] --> MP
    MC --> MA[Vendor app]
  end
  subgraph T["User-centric (TigerSystem)"]
    TT[TigerTag chip] --> PH[Any phone]
    TT --> RD[Any NFC reader]
    TT --> PR[Any printer]
    PH & RD --> TC[("Your TigerSystem account — YOURS")]
    TC --> ANY["Any app — Studio, Connect, TigerHub, yours"]
  end

In een printergerichte wereld is de printer het middelpunt: de tag bestaat om de machine te dienen, en de data stroomt naar het silo van de fabrikant.

In TigerSystem staat de gebruiker centraal. De gebruiker bezit:

het filament — elk merk, elke leverancier;
de metadata — materiaal, kleur, printinstellingen, gecodeerd op een chip die hij beheert;
de inventaris — opgeslagen onder zijn eigen cloudaccount, exporteerbaar;
de geschiedenis — gewichten, locaties, gebruik in de loop van de tijd;
de synchronisatie — hetzelfde account voedt elke app en elk apparaat.

TigerSystem verbindt simpelweg alle onderdelen met elkaar.

Waarom fabrikanten RFID vergrendelen

Tags van fabrikanten zijn meestal cryptografisch vergrendeld (zie de compatibiliteitssectie voor details per fabrikant: UID-afgeleide sleutels, AES-versleutelde sectoren, RSA-handtekeningen). Vergrendelen dient de fabrikant: het koppelt de aankoop van verbruiksartikelen aan de machine en houdt de datastroom gesloten. Het betekent ook dat je eigen spoelinventaris niet van jou is.

TigerTag-chips kiezen de tegenovergestelde houding: een open NDEF-payload op een standaard NTAG-chip, openbaar gedocumenteerd, met open SDK’s om hem te lezen en te schrijven.

Zie ook: Universele filamentidentiteit, Compatibiliteit