OpenTag3D
Czym jest
Dział zatytułowany „Czym jest”OpenTag3D to tworzony przez społeczność otwarty standard tagów dla szpul filamentu: ładunek NDEF dopasowany do NTAG215, bez szyfrowania, z opublikowaną specyfikacją i otwartą listą zwolenników. Tak jak TigerTag, powstał dlatego, że branża zapełniała się jednym własnościowym formatem na markę drukarki, i wyraźnie stwierdza, że tag musi działać całkowicie offline. Duchem jest bliskim kuzynem.
Oba standardy definiują też warstwę online i oba nazywają ją Web API — i właśnie tu projekty się rozchodzą, celowo i w przeciwnych kierunkach.
Dwa projekty obok siebie
Dział zatytułowany „Dwa projekty obok siebie”| Aspekt | TigerTag | OpenTag3D |
|---|---|---|
| Co chip przechowuje, by dotrzeć do warstwy online | identyfikator produktu z katalogu | „Online Data URL” — sam adres |
| Kto odpowiada | jeden punkt końcowy, każda marka | jeden punkt końcowy na tag, utrzymywany przez autora tagu |
| Rola warstwy online | kanał aktualizacji: poprawki docierają do szpul już wysłanych | z założenia uzupełniająca — specyfikacja stwierdza, że „will NEVER be relied upon for printer functionality” |
| Dokumenty regulacyjne | TDS · MSDS · RoHS · REACH · EN71 · kontakt z żywnością, dla każdego produktu | brak w schemacie — Web API niesie zdjęcia, cenę, linki do produktu, status QA, notatki |
| Kopia danych tagu online | tak, pełny profil | tak, tag_data — opcjonalne, jak każde pole poza wersją |
| Dowód pochodzenia | opcjonalny — TigerTag+ Certified jest podpisany i weryfikowany offline | brak, celowo: specyfikacja odrzuca szyfrowanie jako „unsuitable for an open source standard” |
Co wynika z identyfikatora w porównaniu z adresem
Dział zatytułowany „Co wynika z identyfikatora w porównaniu z adresem”Żadne z podejść nie jest przypadkowe i każde coś daje.
Przechowywanie adresu sprawia, że tag jest samowystarczalny: kto go zapisuje, decyduje, gdzie leżą jego dane, i nie odpowiada przed nikim. Koszt jest taki, że adres jest zapisany w chipie, w limicie bajtów ładunku, a chipa nie da się przekierować, gdy trafi już do klienta — jeśli ten host się przeniesie lub przestanie odpowiadać, zepsuje się właśnie ten link.
Przechowywanie identyfikatora wygląda tak, jakby wstawiało na drodze wspólny
punkt końcowy — i tak by było, gdyby odniesienie należało do nas i mogło być
przez nas zatrzymane. Nie należy: cały katalog jest opublikowany jako jeden plik,
id_catalog.json,
zawierający każdy identyfikator każdego filamentu w bazie, odświeżany w ciągu
dnia i wolny do skopiowania dla każdego. Czytnik może trzymać własną kopię i
rozwiązywać identyfikatory bez żadnej sieci.
Identyfikator daje więc to, czego adres nie potrafi. Chip nigdy nie przechowuje lokalizacji, więc pozostaje ważny, cokolwiek stanie się z jakimkolwiek hostem; czytnik implementuje jeden punkt końcowy i działa on dla filamentu, którego nigdy nie widział; producent poprawia dane pół roku po wyjściu szpul z fabryki; a samo rozwiązywanie może odbywać się w pełni offline, na kopii, którą każdy może zachować.
Podpis jest drugą konsekwencją. Ponieważ TigerTag+ Certified podpisuje własny UID chipa, dane mogą się online poprawiać, a szpula wciąż dowodzi, skąd pochodzi — offline, na telefonie klienta.
Interoperacyjność
Dział zatytułowany „Interoperacyjność”Chipy TigerTag nigdy nie są zablokowane przed zapisem. Jeśli wolisz OpenTag3D — albo dowolny inny format — możesz swobodnie przepisać fabryczny chip na ten format. To to samo stanowisko, jakie zajmujemy wobec OpenSpool, z tego samego powodu: szpula należy do tego, kto ją kupił.
Zobacz też: Web API, TigerTag+ Certified